Jarige Staf...

...is de 2e zoon van 3 op een rij met de 4e op komst waarvan we nog niet weten of het een jongen of deze keer een meisje gaat worden. Alleszins toffe Staf met de super mooie naam gaf een verjaardagfeestje en we waren uitgenodigd. Even navragen wat die grote man zoal graag wil voor zijn verjaardag, "kippen zei de mama, hij wil eigenlijk graag kippen"  Die mag hij hier wel even uitkiezen! 

Die hebben we hier ondertussen in overvloed, de ene na de andere hen veranderen hier in enorme kloeken en zorgen voor rijkelijke kroosten. Het begon met "kloekske" een krielkip die haar naam te danken heeft aan haar kloeken. We waren ze kwijt, dachten zelfs dat ze gewoon weggelopen was maar niets was minder waar, ze lag te broeden onder oude coniferen en kreeg een nestje van 6, een kuikentje redde het niet na een val in de waterbak. Een ander kuiken konden we vinden aan de rand van het straat, gepluimd... Zazette zag dat kloekske met een nest zat en kon haar moedergevoelens niet meer bedwingen en zat op een bepaald moment maar te broeden op maar liefst 23 eitjes! Ze kon ze amper omarmen, er bleven er elf over, waar de rest naartoe is, is een raadsel, van die elf bleven er 9 kuikens over. Nu moet je weten, wij hebben een heel leuk stalletje voor die kippen en aan de weide zal het ook niet liggen maar die 2 kloeken zitten daar niet in met hun kroost en wandelen in de voortuin of zelfs op straat. Ondertussen is de 3e kip Paulette klaar met broeden waardoor we er nog 8 extra bijhebben... Nr 4 zit ook reeds te broeden, 't mag gaan stoppen...

Alleszins, de kuikens waren nog te klein

en er was nog geen hok voorzien

dus dan al maar een T-shirt om toch al een kip te kunnen geven.

't ventje was content, dus wij ook!

jong leven

Wateroverlast

Dat de grond hier iets te vast was aangereden waardoor er weinig water zou kunnen wegtrekken wisten we, maar zo erg, hadden we nooit kunnen denken. Vorig jaar stond de boel hier ook al kletsnat. We hoopten dat een vijver wel de oplossing zou kunnen brengen. 

Op afgelopen 30 november kwam kraan ander zwaar materiaal 

inclusief die mannen ons voorzien van een vijver.

Met zagemeel tekende we met de losse hand de randen van de vijver die op het laagste punt zou moeten komen. In mum van tijd groeven ze een vijver wan wel 1 meter diep.

Keurieuzeneuzemosterdpotten keurde of het goed was.

Toen nog wel...

Helaas na amper 3 weken staat hij reeds vol en loopt hij zelfs over.

Hij zal dan toch nog aan de kleine kant zijn...

Waardoor ons 'tHuis zich bezig houdt met greppels graven van vijver richting de beek... 

Het werkt, een beetje toch.

Kringwinkelschatten

Afgelopen zomer reed ik samen met mijn broer door een dorp en moesten stoppen voor een rood licht. Aan dat stoplicht was een kringwinkel, een kringwinkel enkel voor kleding. Bij het wachten keek ik naar binnen en toen zag ik ze, een prachtige vogelkooi die schitterde in de etalage. Blijkbaar verkopen ze toch meer dan kleding alleen, of zou het etalage vulling zijn?. Geen half uur later kwamen  we er weer langs en zei tegen mijn broer dat hij even moest stoppen, dan kon ik kijken wat ze koste. De winkel was gesloten (wat mij bij zoiets altijd overkomt) want het was net middag. De prijs kon ik ook niet zien. Hè verdorie en ze lonkte zo naar mij...  nu weet ik nog niets. Die namiddag heb ik gelijk de winkel gebeld en vroeg of deze kooi wel te koop was. Jawel hoor mevrouw, die is zeker te koop voor 30€ is ze de uwe! Mevrouw, zou u ze voor mij opzij willen zetten, ze is bij deze verkocht!

Ondertussen hebben onze Jos* en snelle Eddy** hun plekje bij ons t'Huis ook gevonden.

De kooi  is voorzien van een tafelzeil als bodem die er leuk uitziet en makkelijk is bij het verschonen, een eierdopje als voederbakje was een ideetje van ons Fientje. De doorzichtige plaatjes die aan de onderkant van de kooi bevestigd zijn zorgen ervoor dat er minder zaadjes in het rond vliegen, maar pas op, 't zijn nog vetzakken hoor...

Deze keuken kruidenwijzer gekocht voor 2€ past ideaal in onze keuken 

en is super handig bij het kruiden van gerechten, het toilet is trouwens die richting uit.

* genoemd naar onze veldwachter die dagelijks regelmatig passeerd en waar de oudste kletskop helemaal weg van is
** genoemd naar de enige echte snelle Eddy want die is zo geweldig en daar heeft hij een beetje van weg; de pruik en fluiten naar de meisjes

Zelf kippenvoer maken

Enkele weken geleden gingen we een wandeling maken met de bolderkar. Deze namen we bewust mee want we gingen op de geoogste maïsvelden maïs rapen. Maïs die de monstermachines niet hadden meegenomen in hun geweld. Waarom? Popcorn? Maïs als middagmaal? Nee joh! Om zelf voer te maken voor de kippen! 

We lieten de maïs afgelopen weken verder drogen in de mand hierboven. Vandaag schilde we ze als een banaantje af en smeten ze nadien in hun geheel de tuinhakselaar in. 1/3 mand = 1 grote emmer en 1 kleintje. Poepsimpel toch! Tijdelijk geen legkorrel meer maar wel gebroken maïs. Enne, kippen content ze! 

Ervaring maakt een mens rijker!

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat je best je kolven wat langer moet laten drogen.

Als deze nog iets vochtig zijn bij het hakselen gaat deze schimmelen.

Ik merkte dat ze nog te vochtig was en heb ze met een sneltempo laten verder drogen in de oven.

Juffrouw Mieke is stout

Juffrouw Mieke is eigenlijk een geit. Een vriendin zei me in begin, "meid, een geit leert je vloeken". 

Tot een paar weken terug viel dat best mee. Twee weken geleden zat ze een hele avond te bleiten tot ik tegen de man des huizes zei "geeft ze nen tut dan stopt ze misschien met bleiten!" En er was gewoon niets aan te zien. Een paar dagen later was het vanzelf voorbij gegaan. 

Maar vandaag heeft ze me doen vloeken! Ze liep plots op het dak van het schuilhokje! Ik had daar geen 20 min geleden een ton ofwel kippenlegnest neergezet en blijkbaar was ze langs daar het dak op gesprongen! Wie denkt die wel niet dat ze is, het paard van Sinterklaas of wat! Op zich valt dat eigenlijk wel mee, maar ze deed aanstalten om in het weitje te springen bij de konijntjes en cavia's en dat was echt niet wat ik wilde! Ik kwam naderbij, nam nog vlug een kiekje (das was weer een meevaller dat het fototoestel buiten lag!) vloekte tot het de verre buren konden horen, ze sprong eraf en ik nam snel dat kippenhok weg.

Maar terwijl ik die ton in een andere weide plaats staat madam daar plots ook! De vraagtekens vlogen boven mijn hoofd, hoe kan dat nu weer, die poorten zijn toch toe! Even later toen ik ze wilde lokken met een hapje zag ik hoe ze het deed... ze had het gat gevonden waarlangs de kippen van de ene weide in de andere kunnen! Plat op haar buik kroop madam door het gat! Dat heeft onze super hulp Albin snel voor de helft kleiner gemaakt en hopelijk blijft ze nu waar ze mag blijven of anders stuur ik ze naar Sinterklaas die kan ze misschien wel gebruiken om de pakskes op het dak te brengen...

Zie je de rode borstels die tegen de palen van hun schuilhok hangen? Dat zijn gewone borstels om mee te  "keren", ideaal voor als de dieren jeuk hebben, ze kunnen zich naar hartenlust schuren tegen die borstels en de omheining daar blijven ze (voorlopig) af.

De geit was niet de enige die op het dak kan zitten, deze familie of beter gezegd dakbewoners hebben ook hun weg naar "hét dak" gevonden. En Maurice die kraait uit volle borst op de meest onmogelijke uren, en niet omdat net die klok is verzet hoor!

Die liefde van een kind gaat ver, héél ver...

Deze foto uit de oude doos vind ik nog steeds geweldig...
Op het moment dat we die visbokaal aan het reinigen waren was de 2ling was net 3 jaar. Het visje liet ik toen even in de gootsteen zwemmen, terwijl waren ze weer als die 2 oude mannen vanop het balkon van de muppets tegen elkaar aan het praten. "Durf jij het?" "eu misschien...", "Durf jij het!?" "pff ik weet het niet", Ik dacht eerst dat het ging over die visjes vast te pakken maar het ging eigenlijk nog verder dan dat... Na 5 minuten begon Anna eraan en dit was het resultaat... "Ik vind je heel lief visje!" Fien die bleef bij kijken :)

de Paasklokken leggen eieren en Nestor...

het nieuwe vriendje van de kletskopkes. Hoe hij hier is gekomen is een groot vraagteken en was gisteren dan ook een groot gespreksonderwerp. "uit de klokken gevallen", "gewoon langs de poort", "op de rug van de paashaas?!?", "dat kan toch niet hé mama!" (oudste kletskopke)

stel je hier 3 gillende kinderen voor...

Het beestje had wel stress en rende zich de ganse voormiddag in het zweet om zijn nieuwe omgeving te ontdekken (hij was rond 6.45 uit de klokken gevallen)

tussen 3 aarzelende engeltjes

die hem met veel liefde begonnen te borstelen en tegen kletsten alsof ze hem al jaren kenden

en plots zelf bestegen en een toerke gingen maken!

Vandaag is verloopt het wat anders, Nestor laat zich niet zo makkelijk meer pakken,waaschijnlijk uit vrees dat hij weer 4 uur het knuffeldier mag uithangen...
met reslutaat 3 vloekende bengels

en ik erger me ondertussen stierlijk kapot aan de layout van deze blog die telkens te veel alinea's ervan maakt... iemand er ervaring in???